ห้อง 4/5

  1. เรื่อง story of love(valentine’s day)
    ณ โรงเรียนปลากระดี่วิทยา
    มีสองหนุ่มสุดฮิตประจำโรงเรียนที่แอบชอบเพื่อนรุ่นเดียวกันแต่ไม่กล้าบอกทั้งสองคนจึงวางแผนจะบอกทั้งสองสาวในวันวาเลนไทน์ พวกเขาจะทำสำเร็จหรือไม่ ติดตามต่อได้ใน story of love (valentine’s day)
    ข้อคิด:วันแห่งความรักไม่ใช่วันเสียตัวแต่เป็นวันที่ทำให้คู่รักมีความสุข ไม่ควรหาความรักด้วยการมีเพศสัมพันธ์รักดีอยู่ที่การกระทำ
    สมาชิก
    1.นายประเสริฐ เจริญพะกุไพศาล ม.4/5 เลขที่1
    2.นายกวินทร์ เอาเว่น ม.4/5 เลขที่7
    3.นายนพดล เถื่อนใหญ่ ม.4/5 เลขที่8
    4.นายศุภกิจ เล็กคณา ม.4/5 เลขที่10
    5.นางสาวธนาวดี สุรสิงห์สฤษฎ์ ม.4/5 เลขที่12

  2. อาจารย์คะ นางสาวโสภิตา จันกรี เลขที่ 31 ทำไมได้คะแนน 0 หรอคะ ? หนูทำครบทุกอันแล้วนะค่ะ

    ขอบคุณค่ะ

  3. ครั้งหนึ่ง มีเด็กเลี้ยงแกะซึ่งอายุยังน้อยผู้หนึ่งทำการดูแลฝูงแกะของเขาอยู่ที่เชิงเขาใกล้กับป่าทึบเขารู้สึกค่อนข้างจะเหงาใจอยู่ตลอดวันดังนั้นเขาจึงคิดแผนการณ์ขึ้นอย่างหนึ่งซึ่งแผนการณ์นี้จะช่วยให้เขามีเพื่อนแก้เหงา และมีความสนุกได้บ้าง เขารีบวิ่งไปยังหมู่บ้านพร้อมกับร้องขึ้นว่าช่วยด้วยหมาป่ามาแล้วช่วยด้วย หมาป่ามาแล้วฝ่ายพวกชาวบ้านก็ออกมาหาเขา จะช่วยเหลือและบางคนก็อยู่ด้วยกับเขาเป็นเวลานานสิ่งนี้ทำให้เด็กเลี้ยงแกะคนนั้นพอใจเป็นอย่างยิ่งดังนั้นอีกไม่กี่วันต่อมา เขาจึงเล่นตลกเหมือนเดิมอีกและก็อีกนั่นแหละ ที่ชาวบ้านได้ออกมาเพื่อจะช่วยเขาครั้นหลังจากคราวนี้ไม่นานหมาป่าตัวหนึ่งได้ออกมาจริงๆ จากป่าแล้วก็เริ่มรบกวนฝูงแกะแน่นอน เด็กคนนั้นก็ร้องออกไปว่า”ช่วยด้วยหมาป่ามาแล้ว ช่วยด้วยหมาป่ามาแล้วโดยร้องดังยิ่งกว่าคราวก่อนอีกแต่คราวนี้พวกชาวบ้าน ซึ่งถูกหลอกมาสองครั้งต่างก็คิดว่าเด็กคนนั้น กำลังหลอกลวงพวกตนอีกจึงไม่มีใครโผล่หัวออกมาช่วยเขาอีกด้วยเหตุนี้หมาป่าจึงได้กินอาหารอร่อยปากจากฝูงแกะของเด็กคนนั้น

    ข้อคิดจากนิทานเรื่องนี้
    คนที่เคยพูดโกหกนั้น แม้ภายหลังจะพูดจริง ก็ไม่มีใครเชื่อและจากนิทานเรื่องนี้
    ทำให้เกิดมีคำพังเพยว่า “อย่าทำตนเป็นเด็กเลี้ยงแกะ” ซึ่งหมายถึงว่า อย่าพูดโกหก เพื่อความสนุกของตนเอง

    สมาชิก
    1.นางสาว ชลธิชา วรกรรณ์ เลขที่ 14 ม.4/5
    2.นางสาว พลอยนภา มณีรมณ์ เลขที่ 15 ม.4/5
    3.นางสาว ปรารถนา โพธิ์ศรี เลขที่ 23 ม.4/5
    4.นางสาว สุพรรณี จันทร์มี เลขที่ 25ม.4/5
    5.นางสาว วิภารัตน์ เกิดมี เลขที่ 26 ม4/5

  4. วันหนึ่งชาวนาเดินออกจากบ้านในตอนเช้าในช่วงฤดูหนาว
    ระหว่างทางไปพบงูเห่าเข้าตัวหนึ่ง งูเห่าตัวนั้นนอนตัวเเข็งใกล้ตายอยู่บนคันนา ด้วยความเหน็บหนาวชาวนาบังเกิดความเวทนายิ่งนักจึงก้มลงประคองมันขึ้นมาอุ้มไว้ในอ้อมเเขน เพื่อให้มันคลายหนาว
    เมื่องูเห่าได้รับความอบอุ่นก็เริ่มมีกำลังขึ้น มันจึงกัดชาวนาก่อนที่จะเลื้อยจากไปชาวนาทนพิษของงูเห่าไม่ไหวจึงสิ้นใจตายในไม่ช้า
    นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
    ข้องแวะกับคนชั่ว อาจนำภัยมาให้ (นิทานเรื่องนี้ตรงกับมงคลชีวิตข้อที่ 1 คือไม่คบคนพาล)
    สมาชิก
    1.นายสิรวิชญ์ ดวงเดือน เลขที่ 5 ม.4/5
    2.นางสาวพรประภา ชมกุล เลขที่ 18 ม.4/5
    3.นางสาวพิชยา ม่วงสุข เลขที่ 19 ม.4/5
    4.นางสาวพิมพ์พันธุ์ สมพงษ์ เลขที่ 21ม.4/5
    5.นางสาว สุณัฐชา อุตตาลกาญจนา เลขที่ 22 ม4/5

  5. เรื่อง ดาวลูกไก่

    เรื่องราวความกตัญญูของแม่ไก่และลูกไก่ทั้งเจ็ดที่อาศัยอยู่กับตายาย เมื่อตาและยายต้องทำอาหารไปถวายพระธุดงค์ที่มาปักกลดอยู่แถวบ้าน แต่กลับไม่มีวัตถุดิบในครัวเลย จึงมีความจำเป็นต้องฆ่าแม่ไก่เพื่อนำไปทำอาหาร ลูกไก่ทั้งเจ็ดจะต้องทำอย่างไรเมื่อรู้ว่าแม่ต้องถูกนำไปทำอาหารในวันพรุ่งนี้ ความกตัญญูที่แม่ไก่ตอบแทนตายาย และลูกไก่ต่อแม่ของมัน จะจบลงอย่างไร …

    ข้อคิด ความกตัญญูเป็นลาภอันประเสริฐ

    สมาชิก
    1.นายณัฐพงศ์ แซ่ว่อง เลขที่ 5
    2.นายอภิวัฒน์ บัวสุวรรณ เลขที่ 11
    3.นางสาวศุภวรรณ วัฒนวิสุทธิ์ เลขที่ 30
    4.นางสาวโสภิตา จันกรี เลขที่ 31
    5.นางสาวทักษพร กลำภักตร์ เลขที่ 37

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: