ห้อง 4/7

  1. นายจิรภาส เสือคุ่ย

    เรื่อง ต้นโอ้กกับต้นอ้อ นิทานอีสป เรื่อง ต้นโอ๊กกับต้นอ้อ
    ณ บึงน้ำแห่งหนึ่ง มีต้นโอ๊กใหญ่ขึ้นแผ่กิ่งก้านอยู่ริมฝั่งและมีต้นอ้อขึ้นอยู่ในน้ำ ต้นโอ๊กจึงพูดขึ้นว่า
    “เจ้านี่ช่างไม่กล้าหาญเอาซะเลย ขนาดลมพัดเบาๆ ก็ยังโอนเอนตาม ดูข้าสิ ไม่ว่าจะประจันหน้ากับอะไร ข้าก็ตั้งตรงไม่หวาดหวั่น”
    และแล้วในคืนนั้น เกิดมีลมพายุพัดโหมกระหน่ำครั้งใหญ่ ต้นโอ๊กพยายามยืนต้านแรงพายุ แต่ก็ต้านไม่ไหวจนหักโค่นลงในที่สุด ส่วนต้นอ้อนั้นเมื่อพายุพัดผ่านไปก็ชูใบขึ้นตามเดิม ต้นอ้อเห็นสภาพของต้นโอ๊กจึงพูดว่า
    “การที่ข้าเจียมตัวว่าอ่อนแอ เอนลู่ไปตามลมก็ยังดีกว่าเจ้าที่ทะนงตนว่าแข็งแรงจนพบจุดจบเช่นนี้”
    นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
    การโอนอ่อนที่เหมาะสมกับสถานการณ์ดีกว่าแข็งกร้าวบ้าบิ่นจนเกิดอันตราย. สมาชิก
    นายคุณภัค บุญประดับวงศ์ เลขที่ 3
    นายพัชระ แมลงภู่. เลขที่ 6
    นายยศพนธ์ ตวงอุดมทรัพย์ เลขที่ 7
    นายขิรภาส เสือคุ่ย เลขที่ 8
    น.ส.จารุวรรณ รักธัญการ. เลขที่ 22

  2. เรื่อง สอนลูกเป็นขอทาน
    ลูกชายคนเดียวของพ่อแม่เปิดประตูเข้ามาในบ้าน แม่ถามลูกว่า “วันนี้คุณครูโทรมาบอกว่าลูกไม่เข้าเรียนแล้วอีกแล้วหรอ..” ลูกตอบกลับด้วยสีหน้าเบื่อหน่ายว่า “ก็เรียนมันน่าเบื่อนี่ฮะ ผมไม่อยากไปโรงเรียนแล้ว” พ่อจึงพูดว่า “แต่ถ้าลูกไม่เรียน ลูกก็จะไม่มีความรู้นะ” ลูกชายทำเป็นหูทวนลม พ่อกับแม่ถอนใจเฮือกใหญ่
    พ่อกับแม่นั่งปรึกษากันอยู่ในครัว “ลูกไม่สนใจที่ฉันพูดเลย ฉันไม่รู้จะทำยังไงแล้ว” แม่ทำหน้าคล้ายจะร้องไห้ “ถ้าลูกไม่มีความรู้อย่างเพื่อนๆคนอื่นจะทำยังไง….” พ่อครุ่นคิด แล้วยิ้มมุมปากเหมือนคิดอะไรได้ พ่อลุกออกไปจากห้องครัว แม่มองตามไปด้วยสีหน้าสงสัย
    ครู่หนึ่งพ่อเดินเข้ามาในครัวพร้อมกับลูกชาย ลูกชายนั่งลงข้างๆแม่ ทั้งแม่และลูกชายมองหน้าพ่อ พ่อพูดขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มว่า “เมื่อลูกไม่อยากเรียนหนังสือ.. พรุ่งนี้ก็ให้แม่พาลูกไปลาออกจากโรงเรียนเลยแล้วกัน” ลูกชายกับแม่ตกใจที่พ่อพูดเช่นนี้ ลูกพูดไม่ออก รอยยิ้มพ่อดูจริงจังและน่ากลัว “คนเราไม่จำเป็นต้องมีความรู้ก็อยู่ได้อย่างสบาย ปัญหาอยู่ที่ว่า… เวลาพ่อกับแม่ต้องออกไปทำงานกันหมด แล้วลูกจะอยู่บ้านคนเดียวได้ยังไง” เมื่อพ่อเห็นลูกชายตั้งใจฟังที่พ่อพูด จึงพูดต่อว่า “เอาอย่างนี้ดีไหม? ระหว่างที่พ่อแม่ไปทำงาน ลูกเอากระดาษหนังสือพิมพ์ไปปูนั่งขอทานหน้าโรงเรียนลูกไปพลางๆก่อน รอพ่อแม่เลิกงานแล้วจะขับรถไปรับลูกกลับบ้าน” “คุณครูกับเพื่อนที่โรงเรียนลูก รู้จักลูกกันทุกคน เค้าคงจะให้ทานลูกบ้างหรอก… แค่ไปนั่งสบายๆอยู่หน้าโรงเรียนเท่านั้น ไม่ต้องไปเรียนหนังสือให้ลำบากเหมือนเพื่อนไง” ลูกหน้าเสีย ก้มหน้าลงต่ำ พ่อยิ้มกว้างขึ้นไปอีก “ตกลงลูกจะเลือกเอาอย่างไหนดีล่ะ?” ลูกชายน้ำตาซึม ตอบพ่อกลับว่า “ผมยอมกลับไปเรียนหนังสือก็ได้ …แต่ผมขออย่างได้ไหม” “ลูกจะขออะไร” พ่อถาม ทำหน้าสงสัย “ผมขอพ่อคนใหม่ ที่ไม่สอนให้ลูกไปเป็นขอทาน อย่างพ่อคนนี้…” ลูกมองหน้าพ่อ พ่อกับแม่มองหน้ากัน แล้วยิ้ม

    เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ลำบากวันนี้ เราจะสบายวันหน้า

    1) น.ส. กาญจนา เที่ยงธรรมโม เลขที่ 20
    2) น.ส. ดวงหทัย แก้วจอน เลขที่ 27
    3) น.ส. พัชรพร ฟักงิน เลขที่ 30
    4) น.ส. อมิตา บุญศรี เลขที่ 33
    ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/7

  3. กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมี ลูกหมูสามตัว เป็นพี่น้องกัน พวกมันออกเดินทางเพื่อจะหาที่สร้างบ้านคนละหลัง เมื่อเดินทางมาถึงชายป่าแห่งหนึ่ง พวกมันจึงตัดสินใจสร้างบ้านที่บริเวณนี้ โดยที่หมู่พี่ใหญ่ได้นำฟางมาสร้างบ้าน จะได้ไม่เหนื่อยและไม่หนัก ส่วนพี่รองใช้เศษไม้ไปสร้างบ้านตอกตะปูไม่กี่ทีก็เสร็จแล้ว แต่น้องเล็ก ได้เลือกใช้อิฐมาสร้างบ้าน เมื่อพี่ใหญ่พี่รองเห็นจึงหัวเราะว่าทำไมโง่อย่างนี้ กว่าจะแบกไป กว่าจะสร้างบ้านเสร็จก็ใช้เวลานานจากนั้นต่างคนก็ต่างแยกย้ายมาสร้างบ้านของใครของมัน พอตกดึกทั้งสามตัวก็เข้านอนบ้านใครบ้านมัน จนกระทั่งคืนหนึ่งมีเจ้าหมาป่ามาซุ่มดู หวังจะมาจับลูกหมูทั้ง 3 ตัวมาเป็นอาหาร มันเริ่มจากบ้านของพี่ใหญ่ที่สร้างด้วยฟางมันเป่าจนบ้านกระเจิง พี่ใหญ่จึงไปบ้านของหมูตัวที่สอง แต่เจ้าหมาป่าก็เป่าจนบ้านพังอีก หมูทั้งสองจึงไปบ้านของหมูตัวที่สามคราวนี้เจ้าหมาป่าไม่สามารถเป่าได้ ทุบก็ไม่พัง มันจึงปีนขึ้นไปจะเข้าทางป่องไฟแต่ก็ต้องตกลงมาในหม้อน้ำเดือดและตาว ลูกหมูทั้งสามจึงปลอดภัย
    นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า การเกียจคร้านไม่ได้ทำให้สบายจริงๆเลยแต่จะทำให้นำทุกข์ภัยมาสู่ตน ควรที่จะเป็นคนขยันดีกว่า
    สมาชิก
    นายสุขนิมิตร สุรมาตย์ เลขที่ 1
    น.ส.รติกาล วงศ์เวช เลขที่ 31
    น.ส.นรินทร์ทิพย์ ห่วงขาว เลขที่ 36
    น.ส.วราพรณ์ แตงทองคำ เลขที่ 38
    น.ส.วนัตดา จินตะกัน เลขที่39
    ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/7

  4. น.ส.ปภาดา เจนเขตต์การณ์ เลขที่11

    เยี่ยมมาก!

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: