ห้อง 4/8

Advertisements
  1. เรื่อง กระต่ายกับเต่า
    ณ ป่าแห่งหนึง มีเต่าตัวหนึ่งกำลังเดินทางกลับบ้าน เจ้ากระต่ายวิ่งผ่านมาเห็นก็ทักทายแล้วพูดจาเยาะแย้ยเจ้าเต่าที่เดินช้าแล้วกระต่ายการพูดจาท้าทายเจ้าเต่าด้วยการวิ่งแข่ง เจ้าเต่าก็รับคำท้าทายของกระต่าย กระต่ายก็เดินปาวประกาศไปบอกสัตว์ป่าว่าจะมีการแข่งขันวิ่งแข่งระหว่ากระต่ายกับเต่า กระต่ายยืนคุยอยู่กับเจ้าเรื่องการแข่งขันแล้วชวนหมีไปดูการแข่งขัน กระต่ายไปเชิญสิงโตมาเป็นกรรมการในการตัดสินการแข่งขันและกระต่ายก็เดินกลับบบ้านอย่างมีความสุข เมื่อถึงวันแข่งขันก็มีสัตว์ป่ามากมายมายืนรอดูการแข่งขันวิ่งแข่งระหว่างกระต่ายกับเต่า เจ้ากระต่ายและเจ้าเต่าเดินทางมาถึงสนามแข่งก็เริ่มทำการแข่งขันทันที โดยที่เจ้ากระต่ายวิ่งนำเจ้าเต่าไปส่านเจ้าเต่าเดินช้าจึงตามไม่ทัน กระต่ายวิ่งมาเหนื่อยมากจึงหยุดพักใต้ต้นไม้เพราะความเหนื่อจึงทำให้เจ้ากระต่ายเผลอไปในที่สุดส่วนเจ้าเต่าก้เดินมาพบกระต่ายที่นอนหลับอยู่ใต้ต้นไม้ เจ้าเต่าจึงเดินนำเจ้ากระต่ายไปขณะที่เจ้ากระต่ายกำลังหลับ และแล้วเจ้ากระต่ายก็ได้สดุ้งตืนขึ้นมานึกได้ว่ากำลังแข่งขันอยู่ เมื่อเจ้ากระต่ายวิ่งมาก็เห็นว่าเจ้าเต่ากำลังเดินเข้าเส้นชัยเจ้ากระต่ายขึงรีบบวิ่งเพื่อที่จะเข้าเส้นชัยก่อนเจ้าเต่า แต่ก็ไม่ทันแล้วเพราะเจ้าเต่าได้เดินเข้าเส้นชัยไปแล้ว กระต่ายตกใจที่ตนเองแพ้เจ้าเต่าร้อง ส่วนเจ้าเต่าก็ยิ้มดีใจและพูดให้ข้อคิดกับเจ้ากระต่าย
    สมาชิก
    1.นางสาว กรรณิการ์ สว่างสุข เลขที่ 7
    2.นางสาว รวิคตา สัตตนันท์ เลขที่8
    3.นางสาว ชวัลพัชร ยาอ่อน เลขที่12
    4.นางสาว วนัชพร ลิ้นทอง เลขที่14
    5.นางสาว สุธาทิพย์ กลิ่นฟัก เลขที่36

  2. แบบทดสอบก่อนเรียน น.ส.เบญญาภา เจนการนา เลขที่ 27 ม.4/8 สอบผ่าน

  3. เรื่อง กระต่ายหมายจันทร์
    ลึกเข้าไปในป่า มีกระต่ายตัวหนึ่งมันได้เฝ้ามองดวงจันทร์มานานแสนนาน และเจ้ากระต่ายตัวนั้นชอบพระจันทร์เวลาที่พระจันทร์เต็มดวงที่สุดจนคืนหนึ่งมันรู้สึกว่ามันได้หลงรักพระจันทร์เข้าแล้ว และมันก็คิดว่าวันหนึ่งมันต้องขึ้นไปหาพระจันทร์ให้ได้เมื่อกระต่ายตัวอื่นๆรู้ จึงบอกว่ามันบ้าไปแล้วไม่มีกระต่ายตัวใดไปอยู่บนพระจันทร์ได้หรอก แต่มันก็ไม่ได้สนใจและเริ่มออกเดินทางเพื่อไปหาพระจันทร์มันพยายามหายอดเขาที่สูงที่สุดเพื่อปีนขึ้นไปหาพระจันทร์ และแล้วมันก็ได้พบกับสิ่งที่มันต้องการมันจึงเริ่มปีนขึ้นไปสูงขึ้นสูงขึ้นเรื่อยๆแม้จะลำบากและเหน็ดเหนื่อยเพียงใด แต่เพื่อพระจันทร์ที่มันรัก กระต่ายจึงได้พยายามปีนต่อไปจนถึงยอดเขาจนได้เมื่อถึงยอดเขาเจ้ากระต่ายก็ได้นั่งมองพระจันทร์และนึกถึงภาพที่มันฝันไว้การได้อยู่กับพระจันทร์ที่มันรักใกล้จะเป็นความจริงแล้วหลังจากนั่งพักเจ้ากระต่ายจึงมองขึ้นไปมองพระจันทร์ พระจันทร์ที่มันเห็นตอนนี้ช่างอยู่ใกล้เหลือเกินแต่ก็ยังไม่ใกล้พอที่ได้ไปหาได้ มันจึงปีนขึ้นต้นไม้บนยอดเขาขึ้นไปเพื่อให้ได้ใกล้กับพระจันทร์ขึ้นอีกสักนิดเมื่อเจ้ากระต่ายอยู่บนยอดไม้ พระจันทร์ดูเหมือนแทบจะเอาเอามือคว้าได้ มันพยายามเอื้อมมือไปสัมผัสแต่ก็ไม่ถึง ใกล้แค่เพียงนี้ก็ยังไม่สามารถไปหาได้ มันจึงตัดสินใจรวบรวมแรงทั้งหมดเท่าที่มีกระโดดไปหาพระจันทร์ที่มันรักทันทีเจ้ากระต่ายไปไม่ถึงดวงจันทร์ จึงร่วงลงมาบนพื้นดินอย่างรุนแรง “ช่างห่างไกล และแสนเย็นชาเหลือเกิน” เจ้ากระต่ายมองดวงจันทร์เป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะหลับตาลงไป ตลอดกาล
    สมาชิก
    1. นายวสิษฐ์พล ไกรลำ เลขที่ 3
    2. นางสาว จิณตณา เหมะ เลขที่ 10
    3. นางสาว นงลักษณ์ การภักดี เลขที่ 13
    4. นางสาว วิชญาพร ศิริรัตน์ เลขที่ 15
    5. นางสาว เบญญาภา เจนการนา เลขที่ 27

  4. เรื่องลูกหมูสามตัว
    ครั้งหนึ่งเมื่อนานมาแล้วมีลูกหมูอยู่3ตัวอาศัยอยู่ในป่าแห่งหนึ่งลูกหมูตัวโตสุดซึ่งเป็นพี่ใหญ่มีนิสัยขี้เกลียดชอบแอบนอนหลับอยู่ตลอดเวลา ลูกหมูตัวที่สองมีนิสัยตะกละไม่ชอบทำงาน ลูกหมูตัวที่สามมีนิสัยขยันขันแข็งชอบทำงานเป็นอย่างมาก วันหนึ่งแม่หมูได้พูดขึ้นว่า”ตอนนี้พวกเธอก็โตขึ้นมากแล้วที่จะต้องแยกย้ายไปสร้างบ้านเป็นของตัวเอง”พอลูกหมูทั้งสามได้ยินแม่พูดก็ออกไปสร้างบ้านทันที พี่หมูตัวโตสุดจึงสร้างบ้านท่ีทำมาจากฟางและเสร็จลงในไม่ช้า พี่หมูตัวโตจึงมาคุยโอ้อวดพวกน้องๆ “เห็นไหมฉันสามารถสร้างบ้านให้เสร็จรวดเร็วก่อนใครๆ พวกแกจงดูฉันเป็นตัวอย่าง พี่หมูตัวที่สองได้ยินจึงรีบเข้าไปในป่าไปเก็บเศษไม้มาทำบ้าน พอพี่หมูตัวที่สองทำบ้านเสร็จแล้วจึงมาคุยโอ้อวดให้น้องหมูฟังเช่นกัน แต่น้องหมูจึงพูดว่า “ถึงบ้านของพี่ทั้งสองก่อนบ้านของน้องแต่มันก็คงจะต้องพังลงมาถ้ามีใครมาบุกโจมตี” พอพี่หมูตัวที่สองได้ยินจึงโกรธน้องหมูขึ้นมาทันที “แกพูดอะไรของแกถ้ามัวแต่ขนอิฐอะไรของแกอยู่นั่นแกจะไม่มีทางสร้างบ้านเสร็จเพราะว่าอีกไม่นานมันก็จะค่ำมืดลงแล้วเดี๋ยวพวกหมาป่ามันก็จะออกมาหากิน น้องหมูจึงพูดว่า”เราเพียงต้องการที่จะสร้างบ้านของเราด้วยอิฐที่แข็งแรงไว้เพื่อที่ไม่มันพังลงมาได้อย่างง่ายๆ” พอน้องหมูพูดจบเขาจึงสร้างบ้านโดยซ้อนอิฐเรียงกันทีละก้อนแล้วผสมปูนอย่างเหนียวแน่นเพื่อให้บ้านของเราแข็งแรงมากกว่าใคร พอใกล้มืดพี่หมูทั้งสองจึงได้โผล่หน้าออกมาแล้วจึงพูดว่า”นี่มันก็จะมืดแล้วนะแกมัวทำอะไรของแกอยู่นั่นเดี๋ยวพวกหมาป่ามันก็จะได้เวลาออกมาหากินแล้วยิ่งไปกว่านั้นแกจะโดนหมาป่ากิน ข้าทั้งสองจะไม่ช่วยนะ” และในเวลานั้นบ้านที่สร้างขึ้นมาจากอิฐของน้องหมูจึงได้สำเร็จลงอย่างเรียบร้อย ทันใดนั้นจึงได้ยินเสียงหอนของหมาป่าก็ทำให้พี่หมูทั้งสองตัวรู้สึกสะพรึงกลัวจึงรีบเข้าไปหลบในบ้านของตัวเอง แล้วอีกช่วงระยะเวลาหนึ่ง หมาป่าจึงออกมาหากินแล้วเดินไปเรื่อยๆจึงเห็นบ้านของหมูตัวที่สามจึงรีบเข้าไปเคอะประตูแล้วบอกว่า”เจ้าหมูเปิดประตูให้ข้าเดี๋ยวนี้”พี่หมูตัวที่สามจึงบอกว่า”ถ้าข้าเปิดเจ้าต้องกินข้าแน่นอน”พอพูดจบหมาป่าจึงเป่าบ้านฟางของพี่หมูตัวที่สามปลิว พี่หมูตัวที่สามจึงไปขอความช่วยเหลือจากพี่หมูตัวที่สอง หมาป่าจึงวิ่งตามพี่หมูตัวที่สามแล้วเข้าไปเคาะประตูแล้วพูดขึ้นอีกว่า”เจ้าหมูเปิดประตูให้ข้าเดี๋ยวนี้”พี่หมูทั้งสองจึงบอกว่า”ถ้าข้าเปิดเจ้าต้องกินข้าแน่นอน”พอพูดจบหมาป่าจึงเป่าบ้านไม้ของพี่หมูตัวที่สองพังอีกเช่นเคยพี่หมูทั้งสองจึงไปขอความช่วยเหลือจากน้องหมูแต่หมาก็ยังไม่เลิกตามจึงเข้าไปเคาะประตูน้องหมูแล้วบอกว่า”เจ้าจงเปิดประตูให้ข้าเดี๋ยวนี้” พอหมูทั้งสามตัวได้ยินจึงบอกว่า”ถ้าข้าเปิดข้าต้องถูกเจ้ากินแน่นอน” พอพูดจบหมาป่าจึงเป่าบ้านอิฐของน้องหมูแต่ก็เป่าไม่สำเร็จเพราะบ้านของน้องหมูมีความแข็งแรงและทนทานมากหมาป่าจึงวิ่งกลับไปเอาบันไดมาปีนหลังคาบ้านของน้องหมูแล้วเข้าไปในปล่องไฟ หมูทั้งสามจึงช่วยกันจุดไฟ พอหมาป่าตกลงมาจึงถูกไฟคอกตาย แม่หมูและลูกหมูทั้งสามตัวจึงอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข.
    สมาชิก
    1.นาย ปิยพัทธ์ ภักดีรักษ์ เลขที่ 5
    2.นาย สุทรรศน์ คำมัญ เลขที่ 6
    3.นางสาว สุชานรี จ่าแสง เลขที่ 18
    4.นางสาว ณัชชา มีมานะทำ เลขที่ 20
    5.นางสาว ลดาวัลย์ ทองคำ เลขที่ 23
    6.นางสาวสุกัญญา แข็งเขตการณ์ เลขที่ 29

  5. ส่งตัวอย่างงานนะคะ
    เรื่อง กระตายน้อยคอยดวงจันทร์
    ณ บ้านแห่งหนึ่งมีกระต่ายน้อยอาศัยอยู่อย่างโดดเดี่ยวท่ามกลางป่าเขาที่มีธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์วันหนึ่งเจ้ากระต่ายน้อยได้ออกไปหาอาหารในป่าเพื่อมากินและเจ้ากระตายน้อยได้หลงทางเข้าไปในป่าลึกแห่งหนึ่งจนถึงเวลาค่ำและหาทางออกจากป่าไม่ได้เจ้ากระต่ายน้อยเดินวนหาทางออกอยู่เป็นเวลานาน “เจ้ากระตายน้อยหาทางออกไม่ได้จึงนั่งร้องไห้อยู่กลางป่าอย่างโดดเดี่ยวเพียงลำพัง”และในขณะนั้นดวงจันทร์ที่ทำหน้าที่ส่องแสงอยู่บนท้องฟ้าในยามค่ำคืนก็ได้มองเห็นกระต่ายน้อยที่กำลังนั่งร้องไห้อยุ่ จึงพูดขึ้นขึ้นว่า ‘เจ้ากระต่ายน้อยเจ้าเป็นอะไรทำไมถึงมานั่งร้องไห้อยู่กลางป่า เจ้ากระต่ายน้อยตอบว่า ข้าหาทางกลับบ้านของข้าไม่เจอข้าเลยนั่งร้องไห้อยู่ตรงนี้ พระจันทร์พูดอีกว่า แล้วเจ้ามีอะไรให้ข้าช่วยรึเปล่า กระต่ายน้อยตอบกลับว่า ท่านพระจันทร์ท่านช่วยไปส่งข้าที่บ้านทีได้ไหม
    พระจันทร์บอกว่า ได้สิงั้นเจ้าตามแสงจันทร์ของเรามาเราจะนำทางเจ้ากลับบ้านเอง กระต่ายน้อพูดกลับว่า ข้าขอบใจท่านมากท่านดวงจันทร์ที่จะช่วยพาข้ากลับบ้าน และแล้วดวงจันทร์ก็นำทางให้กระต่ายน้อยกลับจนถึงบ้าน
    เมื่อถึงบ้านแล้วกระต่ายน้อยก็ได้นั่งคุยกับดวงจันทร์จนกระต่ายเพอหลับไปเมื่อต่ายตื่นขึ้นมาอีกทีก็ไม่พบกับดวงจันทร์ แต่เห็นเพี่ยงแต่ดวงอาทิตย์ที่ส่องแสงมากระต่ายจึงนั่งร้องค่ำครวญหาดวงจันทร์เพราะความรักของกระต่ายที่มีกับดวงจันทร์ภายในคำคืนกระต่ายน้อยนั่งรอดวงจันท์ในทุกคำ่คืนเพื่อพูดคุยกันจนสนิทและรักกันมากอยุ่มาวันหนึ่งดวงจันทร์หายไปในหลายค่ำคืนมีเพียงแค่หมู่ดาวบนท้องฟ้ากระต่ายน้อยก็ได้แต่นั่งคอยให้ดวงจันทร์กลับมา แต่ดวงจันทร์ก็ไม่กลับมากระต่ายน้อยจึงตัดสินใจฆ่าตัวเองตายเพราะคิดว่าจะได้พบกลับดวงจันทร์และแล้วการตัดสินใจของกระต่ายน้อยก็ทำให้กระต่ายน้อยได้ไปเกิดคู่กับดวงจันทร์ที่อยู่บนท้องฟ้าในยามคำคืน เหมือนดังที่พวกเราเห็นกันในทุกวันนี้คือกระต่ายน้อยเข้าไปอยู่ในดวงจันทร์ด้วยกันอย่างมีความสุขชั่วนิตนิรันดร
    สมาชิก
    1.นายกฤตพล บุญประเสริฐ เลขที่ 2
    2.นายรวิพล ศรีพนมวัลย์ เลขที่ 4
    3.นางสาวพรชิตา จบศรี เลขที่ 28
    4.นางสาวพัชรินทร์ พุฒแก้ว เลขที่ 34
    5.นางสาวมณีรัตน์ นิโกรธา เลขที่ 35
    ุ 6.นางสาวอัญชลี โต๊ะหมัด เลขที่ 37

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: